Sigurbogi náttúrunnar

Notalegt hótel sem kúrir undir sandsteinsbrekkunum í Vík. Hrikalegar andstæður í náttúrunni, hafið sverfur stórgert fjörugrjótið jafnt og þétt með djúpum undirtónum við Dyrhólaey og Reynisdranga meðan Mýrdalsjökull drottnar þögull og virðulegur yfir byggðinni. Stórkostlegt fuglalíf árið um kring og Lundinn er aðeins í seilingarfjarlægð á varpstöðvum sínum í Reynisfjalli.

• 32 Eddu PLÚS herbergi, með baði, sjónvarpi og síma.
• 10 Eddu herbergi í sumarhúsum við hlið hótelsins, með baði, sjónvarpi og síma.
• Þráðlaust internet um allt hótelið og aðgangur að tölvu í móttöku.
• Kvöldverður er á veitingastaðnum Ströndinni sem er með 30 rétta a la carte matseðil og býður upp á glæsilegasta útsýni landsins yfir Reynisdranga og fjöruna sem kosin hefur verið ein af fallegustu ströndum heims.
• Eddu Plús herbergi: Opið 25. maí – 09. september 2012
• Sumarhúsin: Opið 14. maí – 20. september 2012
• Á lokunardegi lokum við á hádegi, síðustu gestir koma þá inn daginn áður
• Athugið að opið er fyrir hópa utan opnunartíma

Í nágrenninu

• Fjórhjólaferðir
• Hundasleðaferðir
• Níu holu golfvöllur
• Gönguleiðir um fjöll og fjörur
• Ísklifur í Höfðabrekkujökli
• Vélsleðaferðir
• Fuglaskoðun
• Hestaferðir
• Sundlaug í Vík
• Minjasafn að Skógum
• Menningasafn í Vík
• Silungsveiði
• Smelltu hér til að opna PDF skjal með ýmsum hagnýtum upplýsingum frá Vík

Hafðu samband, við veitum nánari upplýsingar eða aðstoðum þig við að undirbúa ævintýralega heimsókn.

Vík í Mýrdal og nágrenni

Vík í Mýrdal er lítið en snoturt þorp austan við Reynisfjall (íbúar tæplega 300). Fjarlægðin frá Reykjavík til Víkur er 186 km en frá Skógum 33 km. Íbúar í Vík sinna þjónustustörfum fyrir landbúnaðinn í héraðinu og sífellt aukinni ferðaþjónustu. Léttur iðnaður er einnig stundaður og í Vík er ein elsta prjónastofa landsins, Víkurprjón. Mikill fjöldi breskra og bandarískra hermanna var hér á árum seinni heimsstyrjaldar og ráku þeir m.a. Lóranstöð á Reynisfjalli. Reynisfjall er vinsælt meðal fuglaáhugamanna því þar má skoða margar tegundir eins og t.d. kríu, svartfugl, lunda, fýl og ritu. Lunda og ýmsa aðra sjófugla er einnig hægt að skoða í návígi í Dyrhólaey sem er nokkrum kílómetrum vestar. Vík stendur undir Mýrdalsjökli. Jökullinn þekur Kötlu sem er virkt eldfjall. Eldfjall er virkt ef það hefur gosið s.l. tíuþúsund ár. Katla hefur gosið á 40 til 80 ára fresti í aldaraðir eða meira en 20 sinnum frá landnámi. Síðasta gos var árið 1918 og stóð í 24 daga (12. október. til 4. nóvember). Íbúar í Vík æfa reglulega flóttaleiðir frá gosi úr eldfjallinu. Mikið kríuvarp er sunnan við Víkurprjón. Minnismerki um þýska sjómenn er ofan við fjöruna í Vík skammt frá Brydebúð en þar er upplýsingamiðstöð og sýningar margskonar.

Áhugaverðir staðir

Mýrdalsjökull gnæfir ofan við þorpið í Vík og er um 595 km2. Hann er fjórði stærsti jökull landsins. Frá Mýrdalsjökli renna margir skriðjöklar. Stærstir eru Sólheimajökull í suðri og Kötlujökull í austri. Kötlujökull er nefndur eftir eldfjallinu Kötlu sem er undir Mýrdalsjökli. Eldfjallið er annað stærsta eldfjall landsins á eftir Hofsjökli og hefur gosið ofsafengnustu gosum í sögu landsins. Ísfyllt askja Kötlu er um 84 km2 eða á stærð við Þingvallavatn. Katla er annað virkasta eldfjall landsins. Svo virðist sem tenging sé milli eldfjallanna Eyjafjallajökuls og Kötlu. Fjarlægðin er stutt milli gíga og sprungustefnan er sú sama. Jöklar þekja um 12% af landinu. Vatnajökull er þeirra stærstur (8300 km2), þá Langjökull (950 km2), Hofsjökull þriðji (925 km2) sem jafnframt er stærsta eldfjall á Íslandi, fjórði er svo Mýrdalsjökull (695 km2).

Eldfjallið Katla er undir Mýrdalsjökli með stóra (84 km2) ísfyllta öskju. Þessi askja er hin fræga Kötlugjá sem nefnd er eftir ráðkonunni á klaustrinu í Þykkvabæ. Fjallið gýs á 40 til 80 ára fresti. Þegar Katla gýs gerir hún það af ógnar afli, bræðir af sér jökulísinn og sendir kröftug jökulhlaup með stórum ísjökum niður á sandinn og til sjávar. Vatnsmagnið er svipað og í Amazon fljótinu í mestu vatnavöxtum þess. Ætlað er að Katla hafi gosið oftar en 20 sinnum frá landnámi. Árið 894 lögðust sex bæir í eyði og árið 1262 eyddust mörg býli. Gosið 1262 er kallað Sturluhlaup vegna þess að allir í byggðinni drukknuðu nema Sturla og eitt lítið barn. Sturla náði taki á barninu í vöggu, klifraði upp á ísjaka og þau flutu til hafs. Jakann rak síðar að landi aftur með Sturlu og barnið. Báðum var bjargað. Síðasta gos í Kötlu hófst laugardaginn 12. október 1918 með miklu jökulhlaupi. Fjárhirðar á sandinum björguðust fyrir snarræði og áttu hestum sínum fjör að launa en kindurnar fórust allar. Þær voru sífellt að stansa og horfa á æðandi flóðbylgjuna sem nálgaðist þær óðfluga og greip þær svo að lokum. Sumir jakarnir á hlaupinu voru 70 metra háir. Mýrdalsjökuls- og Eldgjáreldarnir árin 934-40 er meðal mestu hraungosa jarðarinnar á sögulegum tíma.

Reynisfjall vestan Víkur er 340 metrar. Í suðurhlíðinni að vestanverðu er fallegt stuðlaberg og tveir hellar. Hvönn vex víða í bröttum hlíðum og klettum. Vegurinn upp fjallið er einn af þeim bröttustu á landinu. Gangið hann en akið ekki. Mikill fjöldi fýla verpir í fjallinu. Varúð! Haldið ykkur fjarri klettum til að forðast grjóthrun. Reynisdrangar heita 66 metra háir steindrangar sem eru hluti af Reynisfjalli sem sjórinn hefur í aldanna rás verið að brjóta niður. Þjóðsagan segir þó að drangarnir hafi orðið til þegar tvö tröll úr Reynisfjalli vildu ná þrímöstruðu skipi til sín, skipverjar veittu tröllunum svo mikla mótspyrnu að þau döguðu upp og urðu að steini og skipið með um leið og sólin skein á þau. Árið 1991 var ströndin við Vík útnefnd ein af tíu fegurstu eyjaströndum í heiminum og eiga þar drangarnir stóran þátt í. Reynishverfi er héraðið vestan Reynisfjalls.

Vegurinn suður með fjallinu liggur að syðsta bæ landsins sem heitir Garðar. Í nágrenni Garða var bærinn Hellur en þar bjó séra Jón Steingrímsson (eldpresturinn) í tvo vetur. Hann bjó með bróður sínum í manngerðum helli í fjallshlíðinni og hellirinn er þar enn. Í suðurenda fjallsins er Hálsanefshellir og fagurt stuðlaberg. Gætið ykkar á öldunum. Útsogið er sterkt og þarna hafa því miður orðið mörg slys.

Reynir er bær í Reynishverfi og er hans getið í Landnámu. Kirkja var á Reyni í margar aldir en hún var flutt til Víkur árið 1932. Dr. Sveinn Pálsson (1762-1840) sem var einn fremsti vísindamaður landsins á sínum tíma og fyrsti íslenski náttúrufræðingurinn hvílir í gamla kirkjugarðinum á Reyni. Hér er sögusvið þjóðsögunnar um kirkjusmiðinn á Reyni Mýrdalssandur Þessi stóri 700 km2 sandfláki austan við Vík er einn af mörgum söndum á suðurströnd landsins. Syðsti hluti sandsins er Kötlutangi sem varð til í Kötlugosinu 1918. Sandurinn er myndaður af miklum fjölda jökulhlaupa frá eldfjallinu Kötlu í aldaraðir. Gamlar frásagnir segja frá skógivöxnum svæðum suður og austur af Hjörleifshöfða þar sem áður var talsverð byggð í skógi og graslendi. Örnefni eins og Dynskógar og Laufskáli bera vitni um þetta. Álftaver eru síðustu leifar blómlegrar byggðar.

Áhugaverðir staðir utan alfaraleiða

Dyrhólaey er 120 metra hár móbergsstapi með þverhníptu bergi að sunnanverðu en aflíðandi brekkum til norðurs. Það er gatkletturinn í Tóinni að sunnan sem gefur stapanum nafn. Bátar geta siglt þar í gegn þegar sléttur er sjór. Útsýni frá Dyrhólaey til lands er stórfenglegt á björtum degi. Dyrhólaey var mynduð í neðansjávargosi á hlýskeiði síðustu ísaldar líkt og Surtsey 1963. Surtsey má sjá frá Dyrhólaey í góðu skyggni. Lónið að austan við eyjuna heitir Dyrhólaós. Útgerð var mikil héðan á átjándu öld og fram á þá tuttugustu. Sandfjaran vestan við eyna heitir Dyrhólahöfn. Mikið og fjölbreytt fuglalíf er í Dyrhólaey og í dröngunum. Þeir eru þaktir sjófugli. Farið var til fugla og egg sótt þangað í áraraðir. Þetta voru mikil búdrýgindi. Fýll og lundi eru áberandi. Talsvert er um æðarvarp. Athugið að öll umferð er bönnuð um varptímann. Dyrhólaey var friðlýst árið 1978.

Kerlingardalur og Þakgil                                                                                                      Akið um 5 km austur fyrir Vík að býlinu Höfðabrekku. Beygið til vinstri inn á veg # 214 að Kerlingadal (sjá kort). Bænum Höfðabrekku var svipt burt í Kötlugosinu 1660. Þá var byggður nýr bær ofar í hlíðinni. Hann var ekki færður niður aftur fyrr en 1964. Best þekkti draugur í þessari sveit er Höfðabrekku-Jóka. Hún er skaðræðis flagð og um hana eru margar sögur. Um Kerlingadal lá gamli þjóðvegurinn. Frá honum hefur verið lagður vegur upp á heiðina þar sem Þakgil blasir við með mörgum hellum. Sumir hellanna hafa verið útbúnir fyrir grill- og nestisferðir. Takið Eddu-bita með. Þetta er myndrænt og vinsælt útivistarsvæði.

Hafurssey                                                                                                                              Akið austur fyrir Vík um 10 km og beygið til vinstri inn á afleggjara til Hafurseyjar. Hafursey er 582 m hátt móbergsfjall. Hér er fjölskrúðugt fuglalíf. Landsvæðið var eitt sinn skógi vaxið en nú er hér aðeins lágvaxinn gróður. Bændur í Hjörleifshöfða höfðu kindur sínar hér á beit allt árið. Þegar Katla gaus 1755 voru sex menn hér við skógarhögg og hirðingu fjár. Þeir dvöldu í helli í sex daga meðan á mestu hamförunum stóð þar til þeim var bjargað. Einn þeirra hjó fangamörk þeirra á veggi hellisins og þau má les enn í dag. Slysavarnaskýli er austan við Hafursey.

Hjörleifshöfði er móbergsfjall (220 m) sem stendur út á Mýrdalssandi um 11 km austan við Vík. Búskapur þar lagðist af 1937. Þetta er mjög áhugaverður staður og hellirinn að sunnanverðu er góður staður til að snæða nesti. Hjörleifshöfði stóð eitt sinn í lóni sem hét Kerlingafjörður. Lónið fylltist af sandi í svonefndu Höfðárhlaupi árið 1179. Eldfjallið Katla hefur fleytt sandi umhverfis höfðann og myndað Kötlutanga suður af honum. Hjörleifshöfði er fyrsti dvalarstaður Hjörleifs Hróðmarssonar en hann var fósturbróðir Ingólfs Arnarsonar. Írskir þrælar Hjörleifs ginntu hann í skóginn og drápu hann. Þeir flúðu með kvenfólkið til eyja suður af landinu. Ingólfur og menn hans eltu þrælana og drápu þá alla. Eyjunum var gefið nafnið Vestmannaeyjar eftir þrælunum vegna þess að á þessum árum (um 870) voru allir sem bjuggu vestan við Noreg kallaðir Vestmenn. Starfsfólki Eddu hótelsins og Víkurprjóns er sönn ánægja að veita ykkur nánari upplýsingar um ofanskráða staði.

Þjóðsögur á Suðurlandi

Sagan af Kötlu í Kötlugjá                                                                                                    "Það bar við eitthvört sinn á Þykkvabæjarklaustri eftir að það var orðið múnkasetur að ábóti sem þar bjó hélt þar matselju eina er Katla hét. Hún var forn í skapi, og átti hún brók þá sem hafði þá náttúru að hvör sem í hana fór þreyttist aldrei á hlaupum. Brúkaði Katla brók þessa í viðlögum. Stóð mörgum ótti af fjölkynngi hennar og skaplyndi og jafnvel ábóta sjálfum. Þar á staðnum var sauðamaður er Barði hét. Mátti hann oft líða harðar átölur af Kötlu ef nokkuð vantaði af fénu þegar hann smalaði. Eitt sinn um haust fór ábóti í veislu og matselja með honum, og skyldi Barði hafa rekið heim allt féð er þau kæmu heim. Fann nú ei smalamaður féð sem skyldi. Tekur hann því það ráð að hann fer í brók Kötlu , hleypur síðan sem af tekur og finnur allt féð. Þegar Katla kemur heim verður hún brátt þess vís að Barði hefur tekið brók hennar. Tekur hún því Barða leynilega og kæfir hann í sýrukeri því er að fornum sið stóð í karldyrum og lætur hann þar liggja. Vissi enginn hvað af honum varð, en eftir sem leið á veturinn og sýran fór að þrotna í kerinu heyrði fólk þessi orð til hennar: "Senn bryddir á Barða". En þá hún gat nærri að vonska hennar mundi upp komast og gjöld þau er við lágu. Tekur hún brók sína, hleypur út úr klaustrinu og stefnir norðvestur til jökulsins og steypir sér þar ofan í að menn héldu, því hún sást hvörgi framar. Brá þá svo við að rétt þar eftir kom hlaup úr jöklinum er helst stefndi á klaustrið og Álftaverið. Komst þá sá trúnaður á að fjölkynngi hennar hefði valdið þessu. Var gjáin þaðan í frá nefnd Kötlugjá og plássið, sem þetta hlaup helst foreyddi, Kötlusandur"

Kirkjusmiðurinn á Reyni                                                                                                      Einu sinni var bóndi á Reyni sem ætlaði að byggja kirkju. Erfiðlega gekk að afla timburs til verksins og það tafðist fram að heyskap. Bóndinn hafði mikla áhyggjur af þessu en gat lítið að gert. Dag nokkurn mætti hann manni á gangi í túninu, Hann bauðst til að byggja kirkjuna. Bóndinn spurði hver launin ættu að vera. Maðurinn sagði að ef bóndinn gæti getið hvert nafn hans væri þá væri það næg borgun en ef ekki, þá fengi hann yngsta son bónda. Þetta samþykkti bóndi og maðurinn hóf smíðina. Verkið sóttist vel og bóndi fór að hafa mikla áhyggjur af syni sínum. Svo var það dag einn er bóndi gekk með klettunum ofan við bæinn að hann heyrði söng. Hann lagði við hlustirnar og hann heyrði konu syngja: „Senn kemur hann Finnur, faðir þinn frá Reyn, með þinn litla leiksvein.“ Bóndinn tók nú gleði sína aftur og gekk til kirkju. Þar var smiðurinn að negla síðustu fjölina við altarið. „Þetta gengur nú aldeilis vel hjá þér Finnur,“ sagði bóndi. Maðurinn sleppti spýtunni og hvarf. Hann hefur ekki sést í sveitinni síðan.

Konan og selshamurinn                                                                                                      Þetta er saga um mann í Vík sem eitt sinn gekk með ströndinni og heyrði söng í helli. Hann sá marga selshami utan við hellinn og tók einn þeirra með sér heim. Hann læsti haminn ofan í kistu. Síðdegis gekk hann hjá hellinum og sá þá nakta konu grátandi. Hún átti haminn sem maðurinn hafi numið brott. Maðurinn lét stúlkuna fá föt og fór með hana heim. Seinna giftust þau og áttu sjö börn. Nú bar svo við að eitt sinn er maðurinn réri til sjávar að hann gleymdi lyklunum af kistlinum undir koddanum. Konan fann lykilinn og lauk kistlinum upp. Þar fann hún haminn sinn. Hún brá honum um sig og steypti sér í hafið. Í hvert sinn sem maðurinn réri til fiskjar eftir þetta sást selur í nágrenni bátsins og maðurinn aflaði ávallt vel. Þegar börnin léku sér á ströndinni var selur í sjónum fyrir utan og ýmislegt skemmtilegt flaut að landi. Við mælum með Þjóðsögum Einars Ól. Sveinssonar eða Jóns Árnasonar.

Annað áhugavert

Gangið yfir þjóðveginn að Víkurprjóni. Þetta er eina af elstu prjónastofum landsins. Eigandinn Þórir Kjartansson er þar daglega við störf. Framleiðslan er mjög fjölbreytt vöruval úr ull. Hefðbundin munstur eru höfð í hávegum. Af efri hæðinni er hægt að fylgjast með framleiðslunni.

Ströndin
Farið í kvöldgöngu niður að strönd að austanverðu við Reynisfjall en varist að fara ekki nálægt öldunum því útsogið er mjög kröftugt. Ameríska tímaritið „Island Magazine“ (Eyjablaðið) taldi þessa strönd eina af tíu fallegustu ströndum heimsins.

Gönguleiðir í Vík, Lundinn
Fjölmargar gönguleiðir eru um nágrenni Víkur, merktar og ómerktar og flestar þess virði að fara. Ein sú allra skemmtilegasta er upp á Reynisfjall með veginum fram á syðsta odda fjallsins þar sem enn stendur Lóransstöðin. Þar fram af fjallinu í suðri eru einar stærstu lundabyggðir í heiminum og maður getur staðið bara rétt í seilingarfjarlægð frá þessum einstaka fugli.

Golfvöllurinn í Vík er rómaður sem einn af bestu völlum utan höfuborgarsvæðisins. Þetta er 9 holu völlur og um 2200 metrar á lengd, um er að ræða þrjár brautir par 3, fjórar brautir par 4 og tvær brautir par 5.

Sundlaugin í Vík er nýleg og hentar öllum vel, þar er um að ræða sundlaug í smærri kanntinum þó, barnavaðlaug og heitan pott, nuddtæki er í heitapottinum og barnarennibraut í sundlaugina. Einnig er boðið upp á Saunabað, ljósabekk og tækjasal. Íþróttavöllurinn var byggður upp fyrir unglingalandsmót sem haldið var hér árið 2005 og hefur eina bestu aðstöðu á landsbyggðinni svo ekki er ónýtt að taka nokkra hringi á brautinni.

Gallery Leirbrot og Gler
Guðrún Sigurðardóttir er stórkostleg listakona, á fáum árum hefur hún náð ótrúlegum markaði hér á íslandi sem og erlendis og er orðin kunn víðsvegar enda er þetta einstaklega falleg hönnun hvort sem í leir eða gleri. Það er alveg þess virði að taka sér göngutúr uppúr til hennar þó ekki sé nema bara til að skoða, þó er verðið hóflegt og listmunirnir svo dýrlegir að fæstir fara tómhentir út!

Afþreying á svæðinu í kring um Vík

Ganga á Hjörleifshöfða
Það er upplagt að keyra niður fyrir Hjörleifshöfða og skoða skýlið margrómaða, taka svo göngutúr sem tekur ekki langan tíma upp af vestri hlið höfðans upp á topp, þar er geysifagurt útsýni til fjalla og sávar yfir Mýrdalssandinn sjálfan.

Gönguleiðir í Þakgili
Þakgil er einstök náttúruperla í fjallasal inn á heiðum Höfðabrekkubæjar. Í dag er þar rekið tjaldsvæði og hafa tjaldstæðaverðir mikla vitneskju um gönguleiðir þar í kring sem eru í senn ægifagrar og háskalegar að hluta.

Veiði í Höfðabrekkulónum hefur löngum skilað kátum veiðimanninum heim. Rólegt og þægilegt en samt við þjóðveginn.

Ísklifur í Höfðabrekkujökli
Ævintýraferðir í breyttum jeppa og ísklifur er m.a. það sem hægt er að aðhafast við rætur Mýrdalsjökuls rétt undir eldfjallinu Kötlu, það er alveg tilvalið að njóta þessarar einstöku fallegu náttúru undir jökli.

Fjórhjólaferðir
Við N1 stöðina Víkurskála er starfrækt fjórhjólaleiga, þar er hægt að fara í skemmtilegar og spennandi ferðir allt frá hálftíma upp í 2 klukkutíma um þessa fallegu náttúru sem við höfum hér yfir að ráða.

Reynisfjara og Hálsanefshellir
Reynisfjara er ekki síðri en Víkurfjaran, drangarnir sjást frá öðru sjónarhorni, Dyrhólaey blasir við og hinn frægi Hálsanefshellir sem er stuðlabergshellir er í fjöruborðinu. Dyrhólaey er oftar en ekki talin til náttúruundraheimsins, eyjan er ægifögur gróin og fjölskrúðug, norðan hennar liggur Dyrhólaósinn stilltur að vanda en sunnan á lemur brimið eynna sem aldrei fyrr. Fuglalífið er afar fjölbreytt, Lundinn fágæti, Fýllinn sem allstaðar er á þessu svæði, Ritan, Langvían, Svartfuglinn og svo mætti telja áfram, perla sem enginn ætti að láta framhjá sér fara.

Hjólabátasigling
Fátt er jafn tilkomumikið og að taka siglingu í kringum Dyrhólaey, sjá fegurðina í landslaginu og fjölskrúðugt fuglalífið.

Hestaleigan Völlum
Að kynnast íslenska hestinum í fallegri íslenskri náttúru er ævintýri.

Hundasleðar
Að fara á hundasleða er einstök upplifun fyrir alla jafnt unga sem aldna, í lok ferðar er í boði að þakka vinnumönnunum (hundunum) fyrir.

Snjósleðaferðir
Það er mikið frelsi að þeysa um jökulinn á sleða og láta andvarann blása um andlitið.

Hestaleigan Skógum
Staðsetning til hestaferða getur vart orðið betri.

Skógarfoss er einstaklega fallegur foss og sá vatnsmesti hér sunnan heiða, hann sést vel frá þjóðvegi eitt svo fæstir ættu að hafa misst af þessum höfðingja náttúrunnar.

Byggðasafnið að Skógum er eitt verðmætasta safn Íslands. Þórður Tómasson í Skógum hefur eytt stórum hluta ævi sinnar í að sanka að sér hlutum úr sögu landsins og útkoman er stærðar safn í mörgum húsum, bæði safnhúsum og eftirlíkingum af bæjum og kirkjum. Það er ómissandi að hnýsast aðeins í fortíðina og sjá áhöld og aðbúnað landans í gegnum aldirnar.